EFFECTIVENESS OF THE SANDPITS SECURITY SYSTEM AGAINST MICROORGANISMS AND INTESTINAL PARASITES SAND CONTAMINATION
 
More details
Hide details
1
Department of Microbiology and Environmental Biotechnology, Faculty of Environmental Management and Agriculture, West Pomeranian University of Technology in Szczecin, Słowackiego 17 Str., 71-434 Szczecin, Poland
Publish date: 2015-09-10
 
J. Ecol. Eng. 2015; 16(4):215–223
KEYWORDS
ABSTRACT
Playgrounds and sandpits (small architecture objects according to the Construction Law) are subject to meticulous supervision, both at the design stage and subsequent status checks of the objects. One of the requirements arising from the need to protect playgrounds from animals is the necessity for fencing the object (Regulation of 31 December 2002 On Safety and Hygiene in Public and Private Schools and Institutions; Polish Standard PN-EN 1176 Playground equipment and surfacing). Does fencing playgrounds really reduce contamination of sand? To verify this hypothesis, the studies have been conducted on the residential areas’ sandpits, both fence secured and unsecured, located in close proximity to one another. The aim of the study was to evaluate the effectiveness of fences and nets as protection from microbial and parasite contamination of sandpits, mainly due to the access of animals to them. For several seasons of spring and summer the sand was examined in terms of the total number of heterotrophic bacteria and fungi (organic matter contamination of sand indicators) and for the presence of coliform bacteria (including Escherichia coli), bacteria of the Salmonella genus and the eggs of intestinal parasites. It can be concluded that fencing playgrounds affects sand pollution less with waste and plant material (as a consequence, it has been reported statistically significantly less heterotrophic bacteria and fungi in the fenced sandpits’ sand). Unfortunately, the fence does not eliminate the risks associated with sand pollution of coliform bacteria. Cats and birds, but also dogs, still have a continuous access to sand. Due to the repeatedly stated carelessness of children and their caregivers, gates left open to the playground do not constitute an obstacle for domestic and stray animals. Another source of sand pollution with intestinal pathogens can be a manner of carriage of new sand, as there is no legislation governing the issue of transport. It has been visually found that the sand has been transported in a vehicle used for waste disposal.
 
REFERENCES (38)
1.
Berliński D. 2009. Place zabaw – nadeszły zmiany. Ziel. Miej. 6(27), 46–47.
 
2.
Błaszak M. 2013. Rozpowszechnienie w środowisku mikroorganizmów biodegradujących symazynę. Wyd. ZUT, Szczecin.
 
3.
Borecka A. 2005. Nicienie z rodzaju Toxocara – niebezpieczne dla ludzi pasożyty odzwierzęce. KOSMOS. 54(1) 266, 105–108.
 
4.
Bunt J.S., Rovira A.D. 1955. Microbiological studies of some subantarctic soil. Soil Sci. 6 (1), 119–128.
 
5.
Doorduyn Y., Van Den Brandhof W., Van Duynhoven Y., Wannet W., Van Pelt W. 2006. Risk factors for Salmonella Enteritidis and Typhimurium (DT104 and non-DT104) infections in the Netherlands: predominant roles for raw eggs in Enteritidis and sandboxes in Typhimurium infections. Epidemiol Infect. 134, 617–626.
 
6.
Drewniak E., Drewniak T. 2007. Mikrobiologia żywności. Wyd. WSiP Warszawa.
 
7.
Drożdżyńska A., Pawlicka J., Czaczyk K. 2012. Charakterystyka i perspektywy wykorzystania Citrobacter spp. NIT. 3(6), 22–36.
 
8.
Dubna S., Langrova I., Jankovska I., Vadlejch J., Peka S., Napravnik J., Fechtner J. 2007. Contamination of soil with Toxocara eggs in urban (Prague) and rural areas in the Czech Republic. Vet Parasitol. 144, 81–86.
 
9.
Duszczyk E., Dziubek Z., Garlicki A. 2012. Choroby zakaźne i pasożytnicze. Wyd. PZWL Warszawa.
 
10.
Gawor J., Borecka A., Dobosz S., Marczyńska M., Żarnowska-Prymek H., Trzebicka A., Juszko J. 2008. Życie Wet. 83(8), 655–658.
 
11.
Gołdys A., Rogaczewska M., Szymborska M., Włoch R. 2012. Raport z badania jakościowego i ilościowego, dotyczącego potencjału rozwoju programów miękkich na infrastrukturze sportowej powstałej w ramach programu „Moje Boisko – Orlik 2012”. Projekt Społeczny 2012 Wyd. Instytut Socjologii UW, Warszawa, https://www.orlik2012.pl/index....
 
12.
Kunicki-Goldfinger W. 2005. Życie bakterii. PWN Warszawa.
 
13.
Lorenczewska M. 2015. Ubywa placów zabaw na toruńskich osiedlach. Dziennik Toruński, http://nowosci.com.pl/333346,U... (18.05.2015).
 
14.
Mahdi W.K.M., Ahmed H.A.B., Euoon S.M., Mohamed M.H. 2014. Extended Spectrum β-lactamase producing Klebsiella pneumoniae in Neonatal Units of Minya Governorate. Int. J. Curr. Microbiol. App. Sci. 3(12), 787–800.
 
15.
Martin J.P., 1950. Use of acid, Rose Bengales and Streptomycin in the plate method for estimting soil fungi. Soil Sci. 69, 215–233.
 
16.
Matsuo J., Nakashio S. 2005. Prevalence of fecal contamination in sandpits in public parks in Sapporo City, Japan. Vet Parasitol. 128(1-2), 115–119.
 
17.
NIK. 2012. Informacja o wynikach kontroli realizacji zadań utrzymania przez gminy czystości i porządku w miejscach publicznych. Nr ewid. 121/2012/ P11/134/LKA, https://www.nik.gov.pl/plik/id....
 
18.
Ostrowska A., Gawliński S., Szczubiałka Z., 1991. Metody analizy i oceny właściwości gleb i roślin. Wyd. IOŚ, Warszawa.
 
19.
Paul E.A., Clark F.E. 2000. Mikrobiologia i biochemia gleb. Wyd. UMCS, Łódź.
 
20.
Pisera K. 2011. Trójmiasto: Z placów zabaw znikają piaskownice. Dziennik Bałtycki, http://www.dziennikbaltycki.pl... (18.05.2015).
 
21.
Polska Norma PN-EN 1176 Wyposażenie placów zabaw i nawierzchnie.
 
22.
Polska Norma PN-EN ISO 6222:2004 Określanie ogólnej liczby kolonii metodą posiewu na agarze odżywczym.
 
23.
Polska Norma PN-Z-19000-1:2001 Jakość gleby – Ocena stanu sanitarnego gleby – Wykrywanie bakterii z rodzaju Salmonella.
 
24.
Polska Norma PN-Z-19000-4:2001 Jakość gleby – Ocena stanu sanitarnego gleby – Wykrywanie jaj pasożytów jelitowych Ascaris lumbricoides i Trichuris trichiura.
 
25.
Polska Norma PrPN-Z-19000-2 Jakość gleby – Ocena stanu sanitarnego gleby – Wykrywanie obecności i oznaczanie ilościowe bakterii z grupy coli.
 
26.
Ptak W., Ptak M., Szczepanik M. 2008. Podstawy immunologii. Wyd. PZWL Warszawa.
 
27.
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. 2003 nr 6 poz. 69 ze zm.).
 
28.
Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek (Dz.U. 2011 nr 83 poz. 454 ze zm.).
 
29.
Sharma M., Anad S.K. 2002. Biofilm evaluation as an essentials component of HACCP for food/dairy processing industry – acase. Food Control. 13, 469–477.
 
30.
Staff M., Musto J., Hogg G., Janssen M., Rose K. 2009. Salmonellosis Outbreak Traced to Playground Sand, Australia, 2007–2009. Emerg Infect Dis. 18(7), 1159–1162.
 
31.
Tunkis K. 2019. Informacja z przeprowadzonego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej III etapu akcji pt.: „Piaskownice są dla dzieci”. Raport PIS (Państwowa Inspekcja Sanitarna).
 
32.
Ubowska A., Łukaszewicz K. 2013. Koncepcja osiedlowego placu zabaw dla dzieci w wieku 3-6 lat spełniającego normy bezpieczeństwa. Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. 1, 421–432.
 
33.
Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz.U. 2003 nr 229 poz. 2275).
 
34.
Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2008 nr 234 poz. 1570).
 
35.
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2010 nr 243 poz. 1623 ze zm.).
 
36.
Warchala M. 2010. Likwidować czy nie? Piaskownice nie są takie straszne. Wyborcza pl, http://katowice.gazeta.pl/kato..., Likwidowac_czy_nie__PiaskownPia_nie_sa_takie_straszne.html (18.05.2015).
 
37.
Yearley D., Berliński D. 2008. Bezpieczny plac zabaw – poradnik dla administratorów i właścicieli. Wyd. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
 
38.
Żakowska Z., Stobińska H. 2000. Mikrobiologia i higiena w przemyśle spożywczym. Wyd. WPŁ Łódź.